Islamonweb

ഉത്തരേന്ത്യയിലെ ആത്മീയപരമ്പരയ്‌ക്ക് പ്രഖ്യാതമായ സഹാറൻപൂർ ജില്ലയിലെ ഒരു മതപരമായ കുടുംബത്തിലാണ് അഹ്മദ് അലി ബിൻ ലുത്‌ഫുല്ലാഹ് 1810 ൽ ജനിച്ചത്. വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹം ഖുറ്‌ആൻ ശരീഫ് പാരായണം പൂർത്തിയാക്കി, പരിഷ്‌ക്കൃത ഉർദുവും (ഫാരിസി) ധാരാളമായി അഭ്യസിച്ചു. പതിനാറാം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം സ്വദേശത്തുള്ള ഉലമാക്കൾ അടുത്ത് നിന്ന് ഉലൂം അൽ-ദീൻ പഠിച്ചു തുടങ്ങുകയും, തുടർന്ന് സഹീഹ് അൽ-ബുഖാരി സഹാറൻപൂരിലെ വിശിഷ്ട പണ്ഡിതനായ മൗലാനാ വജീഹുദ്ദീൻ നിർദ്ദേശപ്രകാരം അഭ്യസിക്കുകയും ചെയ്തു.

ആദ്യഘട്ടത്തിൽ വ്യവസായരംഗത്ത് (ഫരൂഖാബാദ്) പ്രവേശിക്കണമെന്ന ആലോചനയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ഇസ്‌ലാമിക വിജ്ഞാനത്തിന്റെ ആഴത്തിലേക്ക് കുതിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അറബി ഭാഷയിലൂടെയാണ് ഇൽമ് വളരുന്നതെന്ന് മനസിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ദെഹ്‌ലിയിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്‌തു. അവിടെ പ്രശസ്ത ആലിം ആയ മൗലാനാ മമ്‌ലൂക്ക് അലി നാനോതവി യോടൊപ്പം അധ്യയനം തുടർന്നു. 

1842-ൽ അദ്ദേഹം ദെഹ്‌ലിയിലെ പ്രമുഖ മുഹദ്ദിസ് ഷെയ്ഖ് മുഹമ്മദ് ഇഷാകീനോട് ഹദീസ് പഠിക്കാനായി ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ഇഷാഖ് ഹജ്ജിനായി മക്കയിലേക്ക് പോയതോടെ അദ്ദേഹം കൂടി മക്കയിലേക്ക് യാത്രയായി. അവിടെയായിരുന്നു ഇൽമ്‌ ഹദീസിന്റെ മഹാ കാഹളം മുഴങ്ങിയത്.

ഇറുപത് മാസം അദ്ദേഹമവിടെ താമസിച്ചു. ആ സമയത്ത് അൽ-സിഹാഹ് അൽ-സിത്ത ഉൾപ്പെടെ ആയിരങ്ങളോളം ഹദീസ്, തഫ്സീർ, ഉലൂം അൽ-ഖുര്‌ആൻ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഹദീസ് റിവായത്ത് ചെയ്യപ്പെടുകയും, പ്രൗഢരീതിയിൽ അതിനെ അഭ്യസിക്കുകയും ചെയ്തു. ഹറം ഷരീഫിൽ ഫജ്റ് മുതൽ ദുഹർ വരെ സ്വതന്ത്രമായ പഠനവും, പിന്നീട് ഇഷാഖ് ശൈഖിനോട് ദൗറ നടത്തി ഹദീസ് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഇഹ്‌തിമാമത്തോടെ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തു.

1844-ൽ മക്കയിലേക്കുള്ള തർബിയത്തിൽശേഷം, ദെഹ്‌ലിയിലേക്ക് മടങ്ങിയ അദ്ദേഹം അച്ഛന്റെ പേരിൽ ലിത്തോഗ്രാഫിക് പ്രസ്സ് സ്ഥാപിച്ചു. നിരവധി ദീനി ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ശാസ്ത്രീയമായി തിരുത്തുകയും അച്ചടിക്കുകയും ചെയ്തു. അറിവിന്റെ പകർച്ചയും സംരക്ഷണവും എന്ന ദൗത്യത്തിൽ അദ്ദേഹം നിർവ്യാപമായ പങ്ക് വഹിച്ചു.

1857-ലെ ‘സിപ്പായി വിപ്ലവം’ക്ക് ശേഷം സുരക്ഷയ്ക്കായി അദ്ദേഹം സഹാറൻപൂരിലേക്കും പിന്നീട് മീറത്തിലേക്കും യാത്ര ചെയ്തു. പിന്നീട് കൊൽക്കത്തയിലെ കുടുംബ വ്യാപാരം കുറേ കാലം വരെ നിയന്ത്രിച്ചു – എന്നാൽ ദീനി സേവനം ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിച്ചില്ല.

1874-ൽ, വീണ്ടും ഹജ്ജ് ചെയ്യാനായുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ മക്കയിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, ആത്മീയ ഗുരുവായ ഹസ്രത് ഇമ്ദാദുള്ള് മഖ്ദൂം അദ്ദേഹത്തോട് ദഅ്'വതുള് ഇൽമിനായി ജീവിതം സമർപ്പിക്കണമെന്ന ആഹ്വാനം അറിയിച്ചു. അതിനെ അനുസരിച്ച്, എല്ലാ സാമഗ്രികൾ ഉപേക്ഷിച്ച് സഹാറൻപൂരിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം "മസാഹിർ അുല് ഉലൂം" എന്ന പുതിയ മദ്റസയുടെ പ്രഥമ ശൈഖുല് ഹദീസ് ആയി നിയമിതനായി.

Also Read:ഖുര്‍ആന്‍ പഠനത്തിനു ഇന്ത്യയുടെ സംഭാവന

അവിടെ സഹീഹൈൻ, സുനൻ അർബഅ, മുവത്ത, മിഷ്കാത്ത് അൽ മസാബീഹ് തുടങ്ങിയ പ്രധാന കൃതികൾക്ക് അദ്ധ്യാപനം നടത്തി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹദീസ് പ്രഭാഷണങ്ങൾ ഒട്ടേറെ മുജ്തഹിദ് ഉലമാക്കൾക്ക് പ്രചോദനമായിട്ടുണ്ട്.

ആറ് വർഷം മുഴുവൻ ശമ്പളമില്ലാതെ ഹദീസ് പഠിപ്പിച്ചു. ഹദീസ് സംബന്ധിച്ച മഹാനുഭാവമായ ഈ സമർപ്പണം തൻ്റെ ജീവിതം മുഴുവനും അലങ്കരിച്ചു. വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് ആഹാരപരിചരണം വരെ അദ്ദേഹം തൻ്റെ ഭൗതികശേഷിയാൽ നിർവഹിച്ചു. ഇതൊക്കെ ഇഹ്‌തിസാബ് എന്ന വിശുദ്ധ ബോധത്താൽ ആകൃഷ്ടമായുള്ള ദൗത്യങ്ങൾ ആയിരുന്നു .

മൗലാന അഹ്മദ് അലി സഹാരൻപൂരി ഹദീസ് പണ്ഡിത്യത്തിൽ നേടിയ നേട്ടങ്ങളാൽ ഇന്നും ശ്രദ്ധേയനാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഹീഹ് അൽ-ബുഖാരിയുടെ ഹാശിയയാണ് പണ്ഡിതലോകം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാരമ്പര്യമായി അംഗീകരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ, അപൂർവമായെങ്കിലും പ്രാധാന്യമുള്ള മറ്റൊരു നേട്ടം വളരെ കുറച്ച് പേർ മാത്രമാണ് ചർച്ച ചെയ്തിട്ടുള്ളത്—അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലിഥോഗ്രാഫിക് രീതിയിലുള്ള ഖുർആൻ പ്രസിദ്ധീകരണമാണ്.

സഹാരൻപൂരിയുടെ ഈ സംരംഭം ഇന്ത്യയിലെ ഖുർആൻ അച്ചടിത്തൊഴിലിന്റെ ആദ്യഘട്ടത്തിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, അത് 1802-ൽ ഇന്ത്യയിൽ ആദ്യമായി ഖുർആൻ അച്ചടിക്കപ്പെട്ടതിനു ശേഷമായിരുന്നു. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലുടനീളം നിരവധി പണ്ഡിതരും പ്രസാധകരും ഖുർആൻ അച്ചടിയിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. എന്നാൽ സഹാരൻപൂരിയുടെ സംരംഭത്തെ വേറിട്ടതാക്കിയത്, ശുദ്ധമായ ഉസ്മാനി ലിഖിതരീതിയിലുള്ള (അല്-റസ്മ് അല്-ഉസ്മാനി) ആഖ്യാനം, കൂടാതെ അഗ്രഗണ്യ പണ്ഡിതരുടെ നിരീക്ഷണത്തിൽ പുനപരിശോധനം നടത്തിയത് എന്നിവയാണ്.

തെറ്റുകൾ നിറഞ്ഞ മുസ്‌ഹഫുകൾ പ്രചരിച്ചിരുന്ന കാലത്ത്, ഒരു വ്യാപാരി സുഹൃത്തിന്റെ പ്രോത്സാഹനത്തോടെ സഹാരൻപൂരി ആധുനിക ലിഖിതരീതിയോടെ ഖുർആൻ തയ്യാറാക്കി. കൃതി പൂർത്തിയാക്കിയശേഷം, അബ്ദുൽ ഗനി മുജദ്ദിദി, മൗലാന മസ്ഹർ നാനോത്വി അടക്കം 12 പ്രധാന പണ്ഡിതന്മാർക്ക് പുനപരിശോധനയ്ക്ക് അയച്ചു. അവർ പലതവണ വായിച്ചിട്ടും തെറ്റൊന്നും കണ്ടെത്താനായില്ലെന്ന് രേഖകളിൽ പറയുന്നു.

1852-ൽ (1268 ഹിജ്റ) ഡെൽഹിയിലെ അൽ മത്ത്ബഅ് അൽ അഹ്മദി എന്ന പ്രസാധനസ്ഥാപനത്തിലൂടെ,ഇമാം ഹഫ്സിന്റെ ഖിറാഅത്ത് അനുസരിച്ച് 15 വരികളുള്ള ആകർഷകമായ ലിഥോഗ്രാഫിക് മുസ്‌ഹഫ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. മാർജിനുകളിലും ഇടവരകളിലും ഖിറാഅത്ത് വ്യത്യാസങ്ങളും വഖ് ചിഹ്നങ്ങളും ചേർത്തിരിക്കുന്നു. അവസാന പേജുകൾ ഭംഗിയുള്ള നിറങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. സഹാരൻപൂരിയുടെ മുദ്രയിൽ “*അഹ്മദു അലാ കുല്ലി ഹാൽ*” എന്ന് വായിക്കാവുന്ന തരത്തിൽ സീല് പതിപ്പിച്ചതും സങ്കേതാത്മകമായ ഒരു ആശയം നൽകുന്നു.

ഇത്രയും സമഗ്രതയോടെ തയ്യാറാക്കിയ ഈ കൃതി സഹീഹ് അൽ-ബുഖാരിയുടെ ഹാശിയയ്‌ക്ക് മുമ്പ് അദ്ദേഹം പൂർത്തിയാക്കിയതാണെന്ന് രേഖകൾ തെളിയിക്കുന്നു.

16-ാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ ഖുർആൻ അച്ചടിയ്ക്കപ്പെട്ടതിനെക്കുറിച്ച് നിരവധി ഗവേഷണങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളപ്പോഴും, സഹാരൻപൂരിയുടെ മുസ്‌ഹഫ് ചരിത്രരേഖകളിൽ ഇടം പിടിച്ചിട്ടില്ല. മൗലാന നൂർ അൽ ഹസൻ കാന്തൽവി മാത്രമാണ് ഈ സംരംഭത്തെ കുറിച്ച് കുറച്ച് വരികളിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നത്. കാന്തൽവി പറയുന്നതു പ്രകാരം, ഈ മുസ്‌ഹഫ് അളവില്ലാത്ത പരിശുദ്ധിയോടെ തയ്യാറാക്കിയതിനെ തുടർന്ന്, പിശക് കണ്ടെത്തുന്നവർക്ക് പാരിതോഷികം വരെ പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു. വരികളുടെ എണ്ണം വ്യത്യാസപ്പെടുന്ന പല പതിപ്പുകളും സഹാരൻപൂരി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതായി കാന്തൽവി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.