Islamonweb

ഖുർആൻ മാത്രമാണ് ഇസ്‌ലാമിക നിയമങ്ങളുടെയും വിശ്വാസങ്ങളുടെയും ഏക ആധികാരിക സ്രോതസ്സ് എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു ചിന്താധാരയാണ് ഖുർആനിസം (Quranism) അഥവാ ഖുർആൻ ഒൺലി മൂവ്‌മെന്റ് (Quran-only movement). ഇസ്‌ലാമിലെ പരമ്പരാഗത നിയമസ്രോതസ്സുകളായ ഹദീസുകളെയും (പ്രവാചക വചനങ്ങൾ) സുന്നത്തിനെയും ഇവർ നിരാകരിക്കുന്നു.

ഇസ്‌ലാമിക ലോകത്ത് പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിലും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലുമാണ് ഈ ചിന്താധാര ശക്തമായത്. ഖുർആനിസ്റ്റ് ചിന്താഗതിക്കാരുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാദം ഇസ്‌ലാമിക നിയമനിർമ്മാണത്തിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ വചനം മാത്രമേ സ്വീകരിക്കാവൂ എന്നതാണ്. ഖുർആൻ സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് അത് "വ്യക്തമായതും" (മുബീൻ), "വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടതും" (മുഫസ്സൽ), "സമ്പൂർണ്ണവും" എന്നാണ്. അതിനാൽ തന്നെ, ഖുർആനിലെ സന്ദേശങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ മറ്റൊരു ബാഹ്യസ്രോതസ്സിന്റെയോ അല്ലെങ്കിൽ നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷം ക്രോഡീകരിക്കപ്പെട്ട ഹദീസുകളുടെയോ ആവശ്യമില്ലെന്ന് അവർ വാദിക്കുന്നു. പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് നബിയുടെ ദൗത്യം ഖുർആൻ ജനങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുക എന്നതായിരുന്നുവെന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തിപരമായ വാക്കുകളോ പ്രവൃത്തികളോ ദൈവിക നിയമമായി കാണുന്നത് ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഏകദൈവ വിശ്വാസത്തിന് വിരുദ്ധമാണെന്നും ഇവർ കരുതുന്നു.

ഹദീസുകളുടെ ആധികാരികതയെ സംബന്ധിച്ച ചരിത്രപരമായ സംശയങ്ങളാണ് ഇവരുടെ മറ്റൊരു പ്രധാന ആയുധം. പ്രവാചകന്റെ മരണത്തിന് ഏകദേശം 200 മുതൽ 300 വരെ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് പ്രമുഖ ഹദീസ് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ രചിക്കപ്പെട്ടതെന്നും ഈ കാലയളവിൽ വാമൊഴിയായി കൈമാറിവന്ന വചനങ്ങളിൽ രാഷ്ട്രീയ ലാഭങ്ങൾക്കും പ്രാദേശിക ആചാരങ്ങൾക്കും വേണ്ടി മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്നും ഇവർ വാദിക്കുന്നു. പല ഹദീസുകളും പരസ്പരവിരുദ്ധമാണെന്നും അല്ലെങ്കിൽ ഖുർആന്റെ കാതലായ മാനവിക സന്ദേശങ്ങൾക്ക് നിരക്കാത്തതാണെന്നും ഇവർ ആരോപിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, മതം മാറുന്നവർക്ക് വധശിക്ഷ നൽകുകയോ വ്യഭിചാരികളെ കല്ലെറിഞ്ഞു കൊല്ലുകയോ ചെയ്യുന്നത് പോലുള്ള നിയമങ്ങൾ ഹദീസുകളിൽ മാത്രമാണുള്ളതെന്നും ഖുർആൻ ഇത്തരം ശിക്ഷകൾ നിർദ്ദേശിക്കുന്നില്ലെന്നും ഇവർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

പരമ്പരാഗത പണ്ഡിതന്മാർ ഉന്നയിക്കുന്ന "പ്രവാചകനെ അനുസരിക്കുക" എന്ന ഖുർആനിക കൽപ്പനയെ ഇവർ വ്യത്യസ്തമായ രീതിയിലാണ് വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത്. പ്രവാചകനെ അനുസരിക്കുക എന്നാൽ അദ്ദേഹം കൊണ്ടുവന്ന ഖുർആനെ അനുസരിക്കുക എന്നാണെന്നും അല്ലാതെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വകാര്യ ജീവിതത്തിലെ ശീലങ്ങൾ അനുകരിക്കലല്ലെന്നും ഇവർ പറയുന്നു. ഹദീസുകളെ ദൈവിക തുല്യമായി കാണുന്നത് ഇസ്‌ലാമിൽ പൗരോഹിത്യം വളരാൻ കാരണമായെന്നും ഇത് വിശ്വാസികളെ ഖുർആനിൽ നിന്ന് അകറ്റിയെന്നും ഖുർആനിസ്റ്റുകൾ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഹദീസുകളില്ലാതെ നിസ്കാരം എങ്ങനെയെന്ന് അറിയാൻ കഴിയില്ല എന്ന വാദത്തെയും ഇവർ പ്രതിരോധിക്കുന്നുണ്ട്; നിസ്കാരത്തിന്റെ രീതികൾ ഇബ്രാഹീം നബിയുടെ കാലം മുതൽ ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു ജീവിതാചാരമാണെന്നും അത് പഠിക്കാൻ പുസ്തകങ്ങളുടെ ആവശ്യമില്ലെന്നുമാണ് ഇവരുടെ നിലപാട്. സുന്നത്തും ഹദീസും രണ്ടായി കാണണമെന്നും, സുന്നത്ത് എന്നത് പ്രായോഗികമായ കീഴ്‌വഴക്കമാണെങ്കിൽ ഹദീസ് എന്നത് കേട്ടുകേൾവി മാത്രമാണെന്നും ഇവർ വാദിക്കുന്നു.

പരമ്പരാഗത ഇസ്‌ലാമിൽ ഖുർആൻ വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ നിശ്ചിത യോഗ്യതകളുള്ള പണ്ഡിതന്മാർ വേണമെന്നാണ് നിയമം. എന്നാൽ ഖുർആനിസ്റ്റുകൾ ഈ രീതിയെ പൂർണ്ണമായും നിരാകരിക്കുന്നു. ഖുർആൻ ഒരു "തുറന്ന ഗ്രന്ഥമാണെന്നും" അത് മനസ്സിലാക്കാൻ അറബി ഭാഷാ പരിജ്ഞാനവും യുക്തിയുമാണ് വേണ്ടതെന്നുമാണ് അവരുടെ വാദം. ഇത് മതപരമായ അധികാരത്തെ തകർക്കുകയും വിശ്വാസത്തെ കൂടുതൽ ജനാധിപത്യവൽക്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നാണ് ഇവരുടെ പക്ഷം.

നിസ്കാരത്തിന്റെ കാര്യത്തിലാണ് മറ്റൊരു വലിയ ഭിന്നത. മിക്ക ഖുർആനിസ്റ്റുകളും ഹദീസുകളിലെ ആചാരങ്ങളെ "അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾ" എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഖുർആനിൽ 'ഫജ്‌ർ' (പ്രഭാതം), 'ഇഷാ' (രാത്രി), 'വുസ്ത' (മധ്യം) എന്നീ മൂന്ന് നമസ്കാരങ്ങളെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ സൂചനയുള്ളതിനാൽ മൂന്ന് നേരം മതിയെന്ന് ഒരു വിഭാഗം വാദിക്കുമ്പോൾ, മറ്റു ചിലർ നമസ്കാരം എന്നത് കേവലം ഒരു ശാരീരിക പ്രക്രിയയല്ല, മറിച്ച് ദൈവത്തെ സ്മരിക്കുന്ന മാനസികാവസ്ഥയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു. പരമ്പരാഗത ഇസ്‌ലാമിക നിയമങ്ങളിൽ സ്ത്രീകളുടെ പദവിയെക്കുറിച്ചുള്ള പല നിയന്ത്രണങ്ങളും ഖുർആനിൽ നിന്നല്ല, മറിച്ച് പുരുഷാധിപത്യപരമായ സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലത്തിൽ ക്രോഡീകരിക്കപ്പെട്ട ഹദീസുകളിൽ നിന്നാണെന്ന് ഇവർ വാദിക്കുന്നു.

മുഖ്യധാരാ പണ്ഡിതന്മാരെല്ലാം ഈ വിഭാഗത്തെയും അവരുടെ വാദങ്ങളെയും ശക്തമായി വിമർശിക്കുന്നവരാണ്. ഹദീസുകളെ തള്ളിക്കളയുന്നത് ഇസ്‌ലാമിന്റെ അടിസ്ഥാനമായ 'സുന്നത്തിനെ' തള്ളിക്കളയുന്നതിന് തുല്യമാണെന്ന് അവർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. "നിങ്ങളിൽ നിന്നും പ്രവാചകനെ അനുസരിക്കുന്നവർ അല്ലാഹുവിനെ അനുസരിക്കുന്നു" എന്ന സൂക്തം (4:80) ഹദീസുകളുടെ പ്രാധാന്യത്തിനുള്ള തെളിവായി അവർ നിരത്തുന്നു. ഹദീസുകൾ ഇല്ലെങ്കിൽ ഖുർആനിലെ പല ചരിത്ര പശ്ചാത്തലങ്ങളും നഷ്ടപ്പെടുമെന്നും, ഇത് ഖുർആനെ തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ ഇടയാക്കുമെന്നും പണ്ഡിതന്മാർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. മാത്രവുമല്ല, വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ അല്ലാഹുവിന്റെ വചനമാണെന്ന അടിസ്ഥാന സത്യം നമുക്ക് പറഞ്ഞ് തരുന്നത് തന്നെ പ്രവാചകനാണ്. ആ ഗ്രന്ഥത്തിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത് ജനങ്ങള്‍ക്ക് വിവരിച്ച് കൊടുക്കാന്‍ ഖുര്‍ആന്‍ തന്നെ പ്രവാചകരോട് പറയുന്നുമുണ്ട്. അവയെല്ലാം ചേര്‍ത്ത് വായിക്കുമ്പോള്‍, പ്രവാചകവചനങ്ങളും ജീവിതവും വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനിന്റെ വിശദീകരണമാണെന്ന് സമ്മതിക്കാതിരിക്കാനാവില്ല.

പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലെ പഞ്ചാബ് പ്രവിശ്യയിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന മൗലവി അബ്ദുള്ള ചക്രലവിയാണ്, ആധുനിക Quran-only movement ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണ്ണായകമായ വ്യക്തിത്വങ്ങളിൽ ഒരാള്‍. അഹ്‌ലെ-ഹദീസ് പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായിരുന്ന അദ്ദേഹം, പ്രവാചക വചനങ്ങൾ ദൈവിക വെളിപാടുകളുടെ ഭാഗമാണെന്ന പരമ്പരാഗത ഇസ്‌ലാമിക സങ്കൽപ്പത്തെ പൂർണ്ണമായും തള്ളിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് തന്റെ വിപ്ലവാത്മകമായ ചിന്തകൾ അവതരിപ്പിച്ചത്. 'വഹി ഗൈർ മത്‌ലൂ' (പാരായണം ചെയ്യപ്പെടാത്ത വെളിപാടുകൾ) എന്ന സങ്കൽപ്പത്തെ നിരാകരിച്ച അദ്ദേഹം, വിശുദ്ധ ഖുർആൻ മാത്രമാണ് അല്ലാഹുവിൽ നിന്നുള്ള ഏക വെളിപാടെന്നും അത് സ്വയം പൂർണ്ണമാണെന്നും വാദിച്ചു. തന്റെ ഈ നവീകരണ ചിന്തകളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതിനായി 'പ്രവാചകന്റെ അടിമ' എന്നർത്ഥം വരുന്ന 'ഗുലാം നബി' എന്ന പേര് ഉപേക്ഷിച്ച് 'അല്ലാഹുവിന്റെ അടിമ' എന്നർത്ഥമുള്ള 'അബ്ദുള്ള' എന്ന പേര് അദ്ദേഹം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത് കേവലം ഒരു പേരുമാറ്റമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ആരാധനയും നിയമനിർമ്മാണാധികാരവും അല്ലാഹുവിൽ മാത്രം നിക്ഷിപ്തമാണെന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ കടുത്ത വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു.

1902-ൽ ലാഹോറിൽ അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ച 'അൻജുമൻ അഹ്‌ലെ ഖുർആൻ' എന്ന സംഘടനയിലൂടെ ഈ ആശയങ്ങൾക്ക് അദ്ദേഹം ഒരു ഔദ്യോഗിക രൂപം നൽകി. ഖുർആൻ സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ അത് "വിശദമാക്കപ്പെട്ടതും" "സമ്പൂർണ്ണവുമാണെങ്കിൽ" അതിന് പുറത്തുള്ള ഹദീസുകളെയോ പൗരാണിക പണ്ഡിതന്മാരുടെ നിയമസംഹിതകളെയോ (മദ്ഹബുകൾ) ആശ്രയിക്കുന്നത് മതപരമായ വ്യതിചലനമാണെന്ന് ചക്രലവി വാദിച്ചു. ലാഹോറിലെ ചിനിയൻ വാലി മസ്ജിദ് കേന്ദ്രീകരിച്ച് അദ്ദേഹം നടത്തിയ പ്രഭാഷണങ്ങൾ അന്നത്തെ മുസ്‍ലിം സമൂഹത്തിൽ വലിയ ചലനങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു. പരമ്പരാഗത പള്ളി നിർമ്മാണ രീതികളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി മിഹ്‌റാബുകൾ ഒഴിവാക്കിക്കൊണ്ട് അദ്ദേഹം നിർമ്മിച്ച പള്ളി, രൂപപരമായ ആചാരങ്ങളേക്കാൾ ഖുർആനിക തത്വങ്ങൾക്കാണ് പ്രാധാന്യം നൽകേണ്ടതെന്ന നിലപാടിന്റെ സാക്ഷ്യമായിരുന്നു.

ആരാധനാക്രമങ്ങളിൽ ചക്രലവി കൊണ്ടുവന്ന മാറ്റങ്ങൾ അന്നത്തെ യാഥാസ്ഥിതിക പണ്ഡിതന്മാരെ പ്രകോപിപ്പിച്ചു. ഹദീസുകളിൽ വിവരിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള നമസ്കാര ക്രമങ്ങൾ ഖുർആനിൽ വ്യക്തമായി കാണാത്തതിനാൽ അവ അനുഷ്ഠിക്കാൻ അദ്ദേഹം വിസമ്മതിച്ചു. വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനമായ ശഹാദത്ത് കലിമയിൽ നിന്ന് പ്രവാചകന്റെ പേര് ഒഴിവാക്കി 'ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്' എന്ന് മാത്രം മതിയെന്ന് അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശിച്ചത് വലിയ വിദ്വേഷത്തിന് കാരണമായി. ഖുർആൻ വിലക്കാത്ത എല്ലാ ഭക്ഷണങ്ങളും അനുവദനീയമാണെന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലപാടും ഇസ്‌ലാമിക നിയമവ്യവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള പരമ്പരാഗത ധാരണകളെ തിരുത്തിക്കുറിക്കുന്നതായിരുന്നു.

ഈ വിപ്ലവാത്മക നിലപാടുകൾ കാരണം ചക്രലവിക്ക് കടുത്ത സാമൂഹിക ബഹിഷ്കരണവും പീഡനങ്ങളും നേരിടേണ്ടി വന്നു. ജന്മനാട്ടിൽ നിന്ന് പലായനം ചെയ്യേണ്ടി വന്ന അദ്ദേഹം ലാഹോറിൽ താമസിച്ച് തന്റെ ആശയങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ നിരവധി സംവാദങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടു. 1902-ൽ പ്രമുഖ അഹ്‌ലെ ഹദീസ് പണ്ഡിതനായ മൗലാനാ മുഹമ്മദ് ഹുസൈൻ ബട്ടാൽവിയുമായി അദ്ദേഹം നടത്തിയ സംവാദം പ്രസിദ്ധമാണ്. ചക്രലവിയുടെ നേരിട്ടുള്ള അനുയായികൾ പരിമിതമായിരുന്നുവെങ്കിലും, പിൽക്കാലത്ത് പാകിസ്ഥാനിലെ പ്രമുഖ ചിന്തകനായ ഗുലാം അഹമ്മദ് പർവേസിനെപ്പോലുള്ളവർക്ക് ബൗദ്ധികമായ അടിത്തറ പാകിയത് ചക്രലവിയുടെ ഖുർആൻ കേന്ദ്രീകൃതമായ ഈ വാദങ്ങളായിരുന്നു. ഇസ്‌ലാമിക നിയമനിർമ്മാണത്തിൽ യുക്തിക്കും ഖുർആനിക പാഠത്തിനും മാത്രം പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന ഒരു ആധുനിക ചിന്താധാരക്കും അദ്ദേഹം തുടക്കം കുറിച്ചു.

ഖുർആനിസത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രമുഖനായ മറ്റൊരു വക്താവും ചിന്തകനുമാണ് ഈജിപ്ഷ്യൻ പണ്ഡിതനായ ഡോ. അഹമ്മദ് സുബ്ഹി മൻസൂർ. ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന് ഒരു അക്കാദമിക് അടിത്തറ നൽകുന്നതിലും 'ഖുർആനിസ്റ്റ്'  എന്ന പേര് ആഗോളതലത്തിൽ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിലും അദ്ദേഹം വഹിച്ച പങ്ക് വളരെ വലുതാണ്. അഹമ്മദ് സുബ്ഹി മൻസൂര്‍, അൽഅസ്ഹർ സർവ്വകലാശാലയിലെ ഇസ്‌ലാമിക ചരിത്ര വിഭാഗം പ്രൊഫസറായാണ് പൊതുജീവിതത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുന്നത്. ഹദീസുകളുടെ ചരിത്രപരമായ ആധികാരികതയെക്കുറിച്ചും ഇസ്‌ലാമിക നിയമനിർമ്മാണത്തിൽ അവ ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനത്തെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹം നടത്തിയ പഠനങ്ങളാണ് അദ്ദേഹത്തെ പരമ്പരാഗത ഇസ്‌ലാമിൽ നിന്ന് അകറ്റിയത്. ഹദീസുകൾ ഇസ്‌ലാമിന്റെ യഥാർത്ഥ സന്ദേശത്തെ വികൃതമാക്കിയെന്നും, അവ പ്രവാചകന്റെ മരണത്തിന് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷം രാഷ്ട്രീയ ലാഭങ്ങൾക്കായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും അദ്ദേഹം വാദിച്ചു. ഈ നിലപാടുകൾ കാരണം 1980-കളിൽ അൽഅസ്ഹർ സർവ്വകലാശാലയിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തെ പുറത്താക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകൾ നിരോധിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈജിപ്തിൽ നേരിട്ട പീഡനങ്ങളെയും ജയിൽവാസത്തെയും തുടർന്ന് 2001-ൽ അദ്ദേഹം അമേരിക്കയിൽ അഭയം തേടി. അവിടെ വച്ച് അദ്ദേഹം ഇന്റർനാഷണൽ ഖുർആനിക് സെന്റർ (IQC) സ്ഥാപിച്ചു. ഇന്റർനെറ്റിലൂടെ തന്റെ ആശയങ്ങൾ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മുസ്‍ലിംകൾക്കിടയിൽ പ്രചരിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചു. ഖുർആൻ മാത്രമാണ് ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഒരേയൊരു ഭരണഘടനയെന്നും, അത് സമാധാനവും ജനാധിപത്യവും മനുഷ്യാവകാശങ്ങളും ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്ന ഗ്രന്ഥമാണെന്നും അദ്ദേഹം വാദിക്കുന്നു. ഹദീസുകൾ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടപ്പിലാക്കുന്ന വധശിക്ഷകൾ, സ്ത്രീവിരുദ്ധ നിയമങ്ങൾ, മതപരമായ അസഹിഷ്ണുത എന്നിവയെ അദ്ദേഹം കടുത്ത ഭാഷയിൽ വിമർശിക്കുന്നു.

ഖുർആനിസത്തിന്റെ മറ്റൊരു പ്രമുഖ വ്യക്തിയാണ് ഈജിപ്ഷ്യൻ-അമേരിക്കൻ ബയോകെമിസ്റ്റായ ഡോ. റഷാദ് ഖലീഫ. 1970-കളിൽ കമ്പ്യൂട്ടറുകളുടെ സഹായത്തോടെ ഖുർആനെ വിശകലനം ചെയ്ത റഷാദ് ഖലീഫ, ഖുർആനിൽ '19' എന്ന അക്കത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള അതിസങ്കീർണ്ണമായ ഒരു ഗണിതശാസ്ത്ര ഘടനയുണ്ടെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടു. ഖുർആനിലെ അധ്യായങ്ങളുടെ എണ്ണം, സൂക്തങ്ങളുടെ എണ്ണം, പ്രത്യേക അക്ഷരങ്ങളുടെ ആവര്‍ത്തനം എന്നിവയെല്ലാം 19-ന്റെ ഗുണിതങ്ങളാണെന്ന് അദ്ദേഹം വാദിച്ചു. ഖുർആൻ മനുഷ്യനിർമ്മിതമല്ല എന്നതിനും അത് മാറ്റം കൂടാതെ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതിനും ഇത് 'നിഷേധിക്കാനാവാത്ത തെളിവാണ്' എന്ന് അദ്ദേഹം ലോകത്തോട് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. ഇത് ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകളെ ഖുർആനിസ്റ്റ് ചിന്തകളിലേക്ക് ആകർഷിച്ചു.

ഗണിതശാസ്ത്രപരമായ ഈ കണ്ടെത്തൽ റഷാദ് ഖലീഫയെ ഹദീസുകൾക്കെതിരെ ശക്തമായ നിലപാടെടുക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഹദീസുകൾ ഖുർആനിലെ ഗണിതശാസ്ത്ര ക്രമത്തെ ലംഘിക്കുന്നുവെന്നും, അവ ഇസ്‌ലാമിൽ കടന്നുകൂടിയ കൂട്ടിച്ചേർക്കലുകൾ ആണെന്നും അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഹദീസുകളെ പിന്തുടരുന്നത് വിഗ്രഹാരധനയാണെന്ന് വരെ അദ്ദേഹം വാദിച്ചു. ഖുർആൻ പകർത്തിയെഴുതിയവർ അതിൽ രണ്ട് സൂക്തങ്ങൾ (സൂറത്ത് തൗബയിലെ 128, 129 സൂക്തങ്ങൾ) അധികമായി ചേർത്തുവെന്നും, അത് തന്റെ '19' എന്ന ഗണിത ക്രമത്തിന് വിരുദ്ധമാണെന്നും അദ്ദേഹം ആരോപിച്ചു. ഈ രണ്ട് സൂക്തങ്ങളെ ഖുർആനിൽ നിന്ന് നീക്കം ചെയ്യണമെന്ന് അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടത് വലിയ പ്രതിഷേധങ്ങൾക്ക് കാരണമായി. തന്റെ കണ്ടെത്തലുകൾക്ക് ശേഷം, താൻ ഖുർആനിൽ മുൻകൂട്ടി പറയപ്പെട്ട ദൈവത്തിന്റെ ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതൻ ആണെന്ന് റഷാദ് ഖലീഫ അവകാശപ്പെട്ടു. പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് അവസാനത്തെ നബി ആണെങ്കിലും, താൻ ഖുർആനെ വിശദീകരിക്കാൻ വന്ന റസൂൽ ആണെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാദം. ഈ അവകാശവാദം അദ്ദേഹത്തെ പരമ്പരാഗത മുസ്‍ലിം ലോകത്തിന് പുറത്താക്കി.

അമേരിക്കയിലെ അരിസോണയിലുള്ള ട്യൂസൺ (Tucson) കേന്ദ്രമാക്കി അദ്ദേഹം 'യുണൈറ്റഡ് സബ്മിറ്റേഴ്സ് ഇന്റർനാഷണൽ' എന്ന സംഘടന രൂപീകരിച്ചു. തന്റെ അനുയായികളെ അദ്ദേഹം 'മുസ്‍ലിംകൾ' എന്ന് വിളിക്കുന്നതിന് പകരം 'സബ്മിറ്റേഴ്സ്' (Submitters) എന്ന് വിളിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇംഗ്ലീഷ് ഖുർആൻ വിവർത്തനം (Quran: The Final Testament) ഇന്നും ഖുർആനിസ്റ്റ് വൃത്തങ്ങളിൽ വ്യാപകമായി വായിക്കപ്പെടുന്നതാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ, ഇസ്‌ലാമിക ദൈവശാസ്ത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ചർച്ചാപരമായ ഒരു ബൗദ്ധിക വിപ്ലവമാണ് ഖുർആനിസം എന്ന് പറയാം. നൂറ്റാണ്ടുകളായി നിലനിൽക്കുന്ന പാരമ്പര്യരീതികളെയും ഹദീസ് അധിഷ്ഠിത നിയമവ്യവസ്ഥകളെയും വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട്, ഇസ്‌ലാമിന്റെ അടിസ്ഥാന സ്രോതസ്സായ ഖുർആനിലേക്ക് നേരിട്ട് മടങ്ങാനാണ് ഈ ചിന്താധാര ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നത്. അബ്ദുള്ള ചക്രലവിയെപ്പോലുള്ളവർ പാകിയ അടിത്തറയിൽ നിന്നും റഷാദ് ഖലീഫയുടെ ഗണിതശാസ്ത്ര സിദ്ധാന്തങ്ങളിലൂടെയും അഹമ്മദ് സുബ്ഹി മൻസൂറിന്റെ അക്കാദമിക് വിശകലനങ്ങളിലൂടെയും വളർന്ന ഈ പ്രസ്ഥാനം, ഔദ്യോഗിക മുസ്‍ലിം ലോകത്തിന്റെ എതിർപ്പ് നേരിടുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഇന്നും സജീവമായി നിലനിൽക്കുന്നു.

 About The Author:

മഊനത്തുൽ ഇസ്ലാം അറബിക് കോളേജ്, അഖീദാ-ഫിലോസഫി വിഭാഗം ഡിഗ്രി രണ്ടാം വർഷ വിദ്യാർത്ഥിയാണ് ലേഖകന്‍.