Islamonweb

ഒക്ടോബര്‍-നവംബര്‍ മാസങ്ങള്‍ ഫലസ്തീനികള്‍ക്ക് ഒലീവ് വിളവെടുപ്പ് നാളുകളാണ്. അവരുടെ പ്രധാന കൃഷിയും വരുമാനമാര്‍ഗ്ഗവുമാണ് ഒലീവ്. എന്നാല്‍ ഈ സമയത്ത് വെസ്റ്റ് ബാങ്കിൽനിന്ന് പുറത്തുവരുന്ന വാർത്തകൾ ഫലസ്തീൻ കർഷകർ നേരിടുന്ന പ്രതിസന്ധിയുടെ ആഴം വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. ഒലിവ് മരങ്ങൾ വെട്ടിനശിപ്പിക്കപ്പെടുകയും വിളവെടുത്ത കാർഷികോൽപന്നങ്ങൾ കൊള്ളയടിക്കപ്പെടുകയും കൃഷിയിടങ്ങളിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം തടയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, കർഷകരുടെ ഉപജീവനത്തെ ബാധിക്കുന്ന ഒറ്റപ്പെട്ട അതിക്രമങ്ങളായി ഈ സംഭവങ്ങളെ വിലയിരുത്താനാവില്ലെന്നാണ് റിപ്പോർട്ടുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഭൂമിയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലൂടെ ഒരു ജനതയുടെ സാമ്പത്തികവും സാമൂഹികവുമായ ജീവിതത്തെ പുനഃക്രമീകരിക്കുന്ന കുടിയേറ്റ കൊളോണിയലിസത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് ഇവയെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

2026 ഒക്ടോബർ 29-ന് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ മാനുഷിക കാര്യ ഏകോപന ഓഫീസ് പുറത്തുവിട്ട കണക്കുകൾ പ്രകാരം, ഒക്ടോബർ ആദ്യ 26 ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ വെസ്റ്റ് ബാങ്കിൽ 397 കുടിയേറ്റ ആക്രമണങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. 2006-ൽ ഇത്തരം സംഭവങ്ങളുടെ കണക്കെടുപ്പ് ആരംഭിച്ചതിനുശേഷമുള്ള ഏറ്റവും ഉയർന്ന പ്രതിമാസ നിരക്കാണിത്. ഒക്ടോബർ 20 മുതൽ 26 വരെയുള്ള ഒരാഴ്ചയ്ക്കിടെ മാത്രം 49 ഫലസ്തീൻ സമൂഹങ്ങളിലായി 62 ആക്രമണങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഇതിൽ 38 സംഭവങ്ങളും ഒലിവ് വിളവെടുപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവയായിരുന്നു. തമൂൺ പ്രദേശത്ത് ഏകദേശം 130 ഒലിവ് മരങ്ങൾ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടതും ഹെബ്രോണിൽ വിളവെടുത്തവ ഉൾപ്പെടെ 1,100 കിലോഗ്രാമോളം ഒലിവുകൾ മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതും ഈ അതിക്രമങ്ങളുടെ വ്യാപ്തി വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്.

ഫലസ്തീന്റെ കാർഷികചരിത്രത്തിൽ ഒലിവ് വൃക്ഷങ്ങൾക്കുള്ള പ്രാധാന്യം ഈ പ്രതിസന്ധിയെ കൂടുതൽ ഗൗരവമുള്ളതാക്കുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഫലസ്തീൻ ഗ്രാമീണ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ അടിസ്ഥാനമായിരുന്ന ഒലിവ് കൃഷി ഭക്ഷണം, തൊഴിൽ, കുടുംബവരുമാനം, പ്രാദേശിക വ്യാപാരം തുടങ്ങിയ മേഖലകളുമായി അഭേദ്യമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. 1596-ലെ ഒട്ടോമൻ രേഖകളിൽ, ഫലസ്തീനിലെ ഏകദേശം 14 ലക്ഷം ഒലിവ് മരങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശമുണ്ട്. 1943-ഓടെ 644 ഗ്രാമങ്ങളിലായി ഈ എണ്ണം 60 ലക്ഷത്തിലധികമായി ഉയർന്നിരുന്നു. നാബുല്‍സിലെ പരമ്പരാഗത സോപ്പ് നിർമാണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള വ്യവസായങ്ങളും ഒലിവെണ്ണയെ ആശ്രയിച്ചാണ് നിലനിന്നിരുന്നത്.

1967-ലെ അധിനിവേശത്തിനുശേഷം ഭൂമിയുടെ നിയന്ത്രണം ഫലസ്തീൻ കാർഷികജീവിതത്തിലെ നിർണായക രാഷ്ട്രീയപ്രശ്നമായി മാറി. കൃഷി ചെയ്യപ്പെടാത്ത ഭൂമി എന്ന വ്യാഖ്യാനത്തിലൂടെ ഭൂമി ഏറ്റെടുക്കാനുള്ള നടപടികൾ ശക്തിപ്പെട്ട സാഹചര്യത്തിൽ, ഒലിവ് മരങ്ങൾ നട്ടുപിടിപ്പിക്കുന്നത് ഭൂമിയുമായുള്ള ബന്ധം നിലനിർത്താനുള്ള ഒരു പ്രതിരോധപ്രവർത്തനമായി വികസിച്ചു. ഒരു കർഷകൻ തന്റെ ഭൂമിയിൽ ഒലിവ് തൈ നടുമ്പോൾ വരുംവർഷങ്ങളിലെ വിളവിനായി നിക്ഷേപിക്കുന്നതിനൊപ്പം കുടുംബത്തിന്റെ ഭൂമിയവകാശവും അടുത്ത തലമുറയിലേക്കുള്ള അവകാശവാദവും ഉറപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

എന്നാൽ ഈ ബന്ധത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നത് മരങ്ങളുടെ നശീകരണം മാത്രമല്ല. കൃഷിയിടങ്ങളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ സൈനികാനുമതി ആവശ്യമായി വരുന്നതും വിളവെടുപ്പിന് നിശ്ചയിച്ച ദിവസങ്ങളിൽ അനുമതി നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നതും കർഷകരുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശത്തെ പ്രായോഗികമായി അർഥശൂന്യമാക്കുന്നു. 2023-ൽ വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെ കുറഞ്ഞത് 110 ഫലസ്തീൻ കുടുംബങ്ങളുടെ കാർഷികഭൂമികൾ 56 ഇസ്രായേലി കുടിയേറ്റ കേന്ദ്രങ്ങളുടെ സമീപത്തോ അവയുടെ പരിധിയിലോ സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിലെ നിയന്ത്രണങ്ങൾ കർഷകരുടെ ഉൽപാദനത്തെയും വിപണിയിലേക്കുള്ള പ്രവേശനത്തെയും നേരിട്ട് ബാധിച്ചു.

2026 ഒക്ടോബർ 15-ലെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം സെപ്റ്റംബർ ഒന്നുമുതൽ ഒക്ടോബർ 12 വരെ 199 ഒലിവ് വിളവെടുപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആക്രമണങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ഈ കാലയളവിൽ 2,500-ലധികം മരങ്ങൾക്കും തൈകൾക്കും കേടുപാടുകൾ സംഭവിച്ചു. 2026-ന്റെ തുടക്കം മുതൽ കുടിയേറ്റ ആക്രമണങ്ങളിലൂടെ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഫലസ്തീൻ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള മരങ്ങളുടെയും തൈകളുടെയും എണ്ണം 20,000 കവിഞ്ഞതായും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഏകദേശം 80,000 മുതൽ ഒരു ലക്ഷം വരെ ഫലസ്തീൻ കുടുംബങ്ങളുടെ ഉപജീവനവുമായി ഒലിവ് കൃഷി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ ഈ നാശനഷ്ടങ്ങൾ ഗ്രാമീണ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ ദീർഘകാല നിലനിൽപ്പിനെയും ബാധിക്കുന്നുണ്ട്.

ഈ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ മറ്റൊരു തലം വിത്തുകളുടെ സംരക്ഷണവും ഭക്ഷ്യപരമാധികാരവുമാണ്. ബലാദി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തദ്ദേശീയ വിത്തുകൾ ഫലസ്തീൻ കർഷകരുടെ പരമ്പരാഗത അറിവിന്റെയും ജൈവവൈവിധ്യത്തിന്റെയും ഭാഗമാണ്. ഇവ ശേഖരിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും പുനരുൽപാദിപ്പിച്ച് കർഷകരിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വിത്തുബാങ്കുകൾ കാർഷിക സ്വയംപര്യാപ്തത നിലനിർത്തുന്നതിൽ പ്രധാന പങ്കുവഹിക്കുന്നുണ്ട്. തലമുറകളിലൂടെ കൈമാറിയ വിത്തുകളും കൃഷിയറിവുകളും നഷ്ടപ്പെടുന്നത് ഭക്ഷണസംസ്കാരത്തെയും പ്രാദേശിക പരിസ്ഥിതിയെയും ഒരുപോലെ ബാധിക്കുന്നുമുണ്ട്.

കുടിയേറ്റ കൊളോണിയലിസത്തെക്കുറിച്ച് പഠിച്ച പാട്രിക് വുൾഫ്, ഭൂമിയുടെ കൈവശപ്പെടുത്തലിനെ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള ഘടനാപരമായ അധികാരപ്രക്രിയയായാണ് ഈ സംവിധാനത്തെ വിശദീകരിക്കുന്നത്. ഫലസ്തീൻ സാഹചര്യത്തിൽ ഭൂമി കൈയേറ്റം, ജലനിയന്ത്രണം, കൃഷിയിടങ്ങളിലേക്കുള്ള പ്രവേശനതടസ്സം, മരങ്ങളുടെയും വിത്തുകളുടെയും നശീകരണം എന്നിവയെ ഈ ചട്ടക്കൂടിൽ പരിശോധിക്കാം. ഇവയെല്ലാം ചേർന്ന് ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ സ്വന്തം ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കാനും കൃഷി തുടരാനുമുള്ള ശേഷിയെ ദുർബലപ്പെടുത്തുകയാണ് അധിനിവേശ ഇസ്റാഈല്‍ ചെയ്യുന്നത്.

References:-

-Olive Tree Cultivation and the Olive Oil Industry in Palestine: Trends of Growth and Decline from the Late Mamluk Period to the End of the British Mandate.

-Samer Qassis, Agriculture and Food in the West Bank after October 7, 2023.

-OCHA, Humanitarian Situation Report (29 October 2026).

-OCHA, Olive Harvest 2023: Hindered Access Afflicts Palestinian Farmers in the West Bank.

-OCHA,Humanitarian Situation Report (15 October 2026).

-Hiba Al-Jibeihi, Local Seed Bank in Palestine.

-Irus Braverman, Uprooting Identities: The Regulation of Olive Trees in the Occupied West Bank.

-Patrick Wolfe, Settler Colonialism and the Elimination of the Native (2006).